Vertragen is voor mij een tot leven gekomen herinnering. Een weer opengebroken herinnering aan innerlijke rust, vrede en ontspanning. Het is het grootste cadeau dat ik de laatste jaren ontdekte.  Een herinnering aan wat er zichtbaar wordt wanneer je stopt met haasten, wanneer je zakt uit het moeten en weer thuiskomt in het moment. In stilte. In eenvoud. In jezelf.

 

Wat zich van daaruit ontvouwt het begeleiden van mensen in bewustwording, afstemming en innerlijke verdieping – is geen rol die ik heb aangenomen. Het is het resultaat van een lange weg van ervaren, onderzoeken, loslaten en opnieuw leren luisteren. Naar mezelf, naar het leven, naar wat zich aandient in het moment.

 

Mijn achtergrond begint in de wereld van organisaties en strategie. Ik volgde een bedrijfskundige opleiding aan de Hogeschool voor Economische Studies (management, economie en recht) en verdiepte me daarna universitair in Strategie en Organisatie. Jarenlang bewoog ik me in structuren, analyses en modellen. Waardevol, scherp en vormend – maar gaandeweg voelde ik dat daar niet mijn essentie lag.

 

De echte beweging kwam toen mijn aandacht verschoof van systemen naar mensen. Van prestaties naar beleving. Van ‘doen’ naar ‘zijn’.

 

Ik specialiseerde me in persoonlijke ontwikkeling en volgde diverse coach- en therapeutische opleidingen. Ik werd coach practitioner en volgde een multidisciplinaire opleiding waarin ik werkte met onder andere regressietherapie, hypnotherapie, NLP en systemisch werk. Deze kennis vormt een stevige bedding onder mijn werk – niet als trucendoos, maar als referentiekader.

 

Toch zit de kern niet in de methodieken.

 

De kern zit in het doorleven.

 

In 2017 kwam Reiki op mijn pad. Niet als techniek, maar als ervaring. Als een herinnering aan iets wat altijd al aanwezig was. Reiki bracht een fundamentele verschuiving in mijn bewustzijn en nodigde me uit tot een diepere vorm van verantwoordelijkheid: het doorbreken van patronen, het aangaan van mezelf en het opnieuw verbinden met het goddelijke in mij.

 

Parallel daaraan verdiepte ik me intensief in bewustzijn, levensvragen en het esoterisch christendom – met name in de inzichten van Hans Stolp. Niet vanuit geloof, maar vanuit herkenning. Het leven na de dood, oneindig bewustzijn en de betekenis van het hier en nu vormen sindsdien een stille onderstroom in alles wat ik doe.

 

En toen was daar koffie.

 

De woorden Il Dolce Far Niente – het zalige nietsdoen – raakten mij diep toen ik ze voor het eerst hoorde in Eat, Pray & Love. Achteraf zie ik hoezeer die boodschap in de eerste plaats aan mijzelf was gericht. Ik was jarenlang de bezige bij: altijd in beweging, altijd vooruit, doorgaan en niet zeuren. Il Dolce Far Niente nodigde mij uit tot iets radicaal anders: durven zakken in leegte, in stilte, in het niet-weten. Niet als stilstand, maar als een diepere vorm van aanwezig zijn.

 

Vanuit die innerlijke beweging ontstond IDFN Caffè & Innerstyle: een samensmelting van koffie, bewustwording en innerlijke stijl. Een plek waar vertraging geen bijzaak is, maar de essentie.

 

Lang voordat ik bewust met innerlijk werk naar buiten trad, kregen deze bewegingen al vorm in koffie. Toen ik mijn vier melanges ontwikkelde, waren de thema’s er ineens vanzelf:

 

• Moments of Inner Silence
• Moments of Inner Balance
• Moments of Inner Wisdom
• Moments of Inner Strength

 

 

In eerste instantie waren het thema’s bij koffie. Pas later werd zichtbaar hoezeer zij ook mijn eigen weg markeerden – en vormden.

 

Inner Silence leerde mij de rijkdom van stilte kennen. Niet als afwezigheid, maar als een ruimte waarin alles aanwezig is.

 

Inner Balance werd geen streven naar een ideaal evenwicht, maar het vermogen om in elke situatie opnieuw af te stemmen: wat vraagt dit moment van mij om dicht bij mezelf te blijven?

 

Inner Wisdom opent de poort naar het oneindige bewustzijn – een veld dat nooit uitgeput raakt en waarin steeds opnieuw te ontdekken valt wie wij in wezen zijn.

 

Inner Strength vraagt de moed om te doen wat je hebt te doen. Om je waarheid te leven, juist wanneer dat spannend is en vraagt om tegen de stroom in te bewegen.

 

Deze vier bewegingen zijn geen theorie. Ze zijn geleefd. Ze vormen tot op de dag van vandaag een innerlijk kompas – voor mijzelf én voor het werk dat ik doe.

 

Pas later, in de laatste vijf à zes jaar, werd dit alles nog verder verdiept door het Alzheimer- en dementieproces van mijn moeder. Een weg die mij niet alleen als dochter raakte, maar die mij op een existentieel niveau uitnodigde om anders te kijken naar bewustzijn, identiteit en loslaten.

 

Door mij te verdiepen in dementie vanuit een bewustzijnsperspectief – los van uitsluitend de reguliere medische benadering – begon er veel samen te vallen met mijn eigen innerlijke ontwikkeling. Het dementerende proces liet mij zien hoe dun de sluier is tussen wie wij denken te zijn en wat wij in wezen zijn. Hoe lagen van persoonlijkheid, herinnering en controle langzaam oplossen, en hoe daaronder iets tijdloos zichtbaar kan worden.

 

Deze ervaring heeft mij diep doordrongen van de waarde van een bewust geleefd leven. Van het herkennen van de uitnodigingen die het leven ons voortdurend aanreikt – niet alleen in licht en vreugde, maar juist ook in pijn, verlies en verdriet. Het leven toont zich daarin als een voortdurende yin-yang beweging: zo boven, zo beneden.

 

Ik ben door andere ogen gaan kijken naar mensen in een dementerend proces. Met nederigheid, respect en ontzag voor dat wat zij mogelijk nog aan het afwikkelen zijn, aan het loslaten, aan het bevrijden. Zonder te willen invullen, zonder te willen verklaren. Alleen aanwezig.

 

Deze ervaring vormt een stille, maar wezenlijke onderstroom in mijn werk.

 

En toen was daar koffie.

 

Niet als product, maar als poort.

 

Tijdens het bereiden van koffie – het afstellen, het wachten, het volledig aanwezig zijn bij wat zich ontvouwt – werd ik me op een heel tastbare manier bewust van het moment. Van schoonheid in eenvoud. Van vreugde die ontstaat als iets klopt. Dat ene perfecte kopje koffie bracht me terug naar mezelf.

 

Koffie werd voor mij een ritueel. Een anker. Een uitnodiging tot Il Dolce Far Niente – de kunst van het nietsdoen, zoals zo treffend verbeeld in Eat, Pray & Love. Luxe, niet in overvloed, maar in aandacht.

 

Vanuit die ervaring ontstond IDFN Caffè & Innerstyle: een samensmelting van koffie, bewustwording en innerlijke stijl. Een plek waar vertraging geen bijzaak is, maar de essentie.

 

De woorden Il Dolce Far Niente – het zalige nietsdoen – raakten mij diep toen ik ze voor het eerst hoorde in Eat, Pray & Love. Achteraf zie ik hoezeer die boodschap in de eerste plaats aan mijzelf was gericht. Ik was jarenlang de bezige bij: altijd in beweging, altijd vooruit, doorgaan en niet zeuren. Il Dolce Far Niente nodigde mij uit tot iets radicaal anders: durven zakken in leegte, in stilte, in het niet-weten. Niet als stilstand, maar als een diepere vorm van aanwezig zijn.

 

Lang voordat ik bewust met innerlijk werk naar buiten trad, kregen deze bewegingen al vorm in koffie. Toen ik mijn vier melanges ontwikkelde, waren de thema’s er ineens vanzelf:

 

• Moments of Inner Silence
• Moments of Inner Balance
• Moments of Inner Wisdom
• Moments of Inner Strength

 

 

In eerste instantie waren het thema’s bij koffie. Pas later werd zichtbaar hoezeer zij ook mijn eigen weg markeerden – en vormden.

 

Inner Silence leerde mij de rijkdom van stilte kennen. Niet als afwezigheid, maar als een ruimte waarin alles aanwezig is.

 

Inner Balance werd geen streven naar een ideaal evenwicht, maar het vermogen om in elke situatie opnieuw af te stemmen: wat vraagt dit moment van mij om dicht bij mezelf te blijven?

 

Inner Wisdom opent de poort naar het oneindige bewustzijn – een veld dat nooit uitgeput raakt en waarin steeds opnieuw te ontdekken valt wie wij in wezen zijn.

 

Inner Strength vraagt de moed om te doen wat je hebt te doen. Om je waarheid te leven, juist wanneer dat spannend is en vraagt om tegen de stroom in te bewegen.

 

Deze vier bewegingen zijn geen theorie. Ze zijn geleefd. Ze vormen tot op de dag van vandaag een innerlijk kompas – voor mijzelf én voor het werk dat ik doe.

 

In mijn consulten werk ik niet vanuit een vast protocol. Ik zet een veld neer. Een ruimte waarin jij kunt zakken, voelen, herinneren. Mijn kennis, opleidingen en ervaring zijn aanwezig op de achtergrond, maar wat leidend is, is afstemming. Wat er op dat moment nodig is, dient zich vanzelf aan.

 

Ik begeleid mensen die al een zekere mate van zelfbewustzijn hebben ontwikkeld en voelen dat er een volgende laag te ontdekken is. Mensen die niet zoeken naar snelle antwoorden, maar naar diepgang. Naar betekenis. Naar thuiskomen bij zichzelf.

 

Mijn werk is geen uitbuiting van tijd, maar een uitnodiging tot vertraging.

 

Welkom.